Rodzice bardzo często chcą, żeby ich pociechy wyjechały na obóz. To dla nich świetny sposób na spędzenie miło czasu, nauczenie się czegoś nowego i poznania nowych ludzi, ale niekoniecznie nasze dziecko rozumie, co może wynieść z takiej kolonii. Czasami musimy z nim negocjować, żeby w ogóle zrozumiało, dlaczego obóz to dla niego dobry pomysł. Przekonywanie bywa trudne i do tego nie zawsze się udaje.

Zaproponuj mu coś tematycznego

Nie wysyłaj dziecka na byle co. Obóz ma być dla niego w pierwszej kolejności przyjemnością, a nie przykrym obowiązkiem. Na rynku znajdziesz masę najróżniejszych obozów. Zacznij przeglądać ich ofertę razem z dzieckiem. Niech samo zdecyduje, co chce robić w te wakacje. Nie kręć nosem, nie doradzaj i nie komentuj, że to, co wybiera twoje dziecko, jest dla znacznie młodszych dzieci albo że niczego nie nauczy naszej pociechy. Absolutnie nie wymagaj od dziecka wybrania obozu naukowego. To nie tylko męczące, ale też zupełnie niepotrzebne. Dziecko nie da się zaciągnąć tam, gdzie będzie się musiało dodatkowo uczyć.

Ustalcie, że w każdej chwili możecie go odebrać

Jeśli dziecko jedzie na obóz pierwszy raz, musi widzieć, że ma twoje wsparcie i w razie czego jesteś w stanie w każdej chwili go odebrać. To bardzo ważne, bo zwiększa poczucie komfortu u dziecka i nie zmusza go do panicznych reakcji. Tak naprawdę nigdy nie wiesz, co będzie działo się na danym obozie, musisz więc zdać się na relacje dziecka. Nie zakładaj, że będzie kłamało, żeby tylko szybciej się z niego wyrwać. Jeśli mu nie zaufasz i nie pozwolisz prosić o pomoc, to nie przekonasz go do wyjazdu. Zapłacisz za niego spore pieniądze, a dziecko będzie się na nim męczyło i odliczało godziny do powrotu do domu.

Wytłumaczcie, dlaczego chcecie, żeby wyjechało

Dziecko nie domyśli się, czemu wysyłacie go na obóz. Dla niego może to być atak na jego wolność, staranie się wyrzucić go z domu. A tymczasem przecież macie poważne powody. Usiądźcie razem i porozmawiajcie. Jeśli planujecie wyjazd tylko we dwoje, nie ukrywajcie tego przed nim. Nie kłamcie i nie starajcie się go zwodzić czy przekupywać. Bądźcie z nim szczerzy. Jeśli uzna, że wasze powody mają sens, będzie przynajmniej skłonny je zrozumieć, a to już mały sukces. Kiedy dziecko będzie traktowane jak dorosły, zacznie się tak zachowywać. Lepiej być otwartym i rozmawiać szczerze, niż zwodzić dziecko i tracić jego zaufanie.